-------------------------------------------------------------

 بي تو شبها همدم من

-------------------------------------------------------------------

همش به یادتم 
نمیری ز یادم 
الهی که منم یه روزی 
برسم به مرادم 
به دلم افتاده که توی راهی 
الهی الهی الهی 
میگی که همسفر با نور ماهی 
الهی الهی الهی 

به دلم افتاده می بینمت امشب 
دلم نشسته در کمینت امشب 
الهی که بشه بعد یه عمری 
دل دیوونه همنشینت امشب 
به دلم افتاده که توی راهی 
الهی الهی الهی 
میگی که همسفر با نور ماهی 
الهی الهی الهی 

بیا بشین نگات کنم 
نگاه به روی مات کنم 
حالا اگه می خوای جواب نده 
ولی بزار صدات کنم 
به دلم افتاده که توی راهی 
الهی الهی الهی 
میگی که همسفر با نور ماهی 
الهی الهی الهی 

فقط تو و من و ماهی های دریا 
فقط تو و من و آهوهای صحرا 
فقط تو و من و گنجیشکای خونه 
فقط تو و من و حرف عاشقونه 
به دلم افتاده که توی راهی 
الهی الهی الهی 
میگی که همسفر با نور ماهی 
الهی الهی الهی

---------------------------------------------------------------------------------

زندگی بیشترش سوختن است درس آموختن است
یک برادر دارم واسه من دیوارش از همه کوتاهتر است
توی روزای گرفتاری و تنگدستی من
زندگی زندگی انتظاری ست که آدم ز برادر دارد

زندگی نیست به جز حرف محبت به کسی 
ورنه هر خار و خسی زندگی کرده بسی

زندگی فانوسیست لب دریای خیال آویزان
میتوان آنرا دید و نه بیش روشن است
اما به اندازهء خویش
زندگی تابلوئی ست نیمهء راه
که ز سر منزل مقصود خبر میارد
کار او هشدار است گر مسافر رهش بیدار است
زندگی تجربهء تلخ فراوان دارد
دو سه تا کوچه و پسکوچه و اندازهء یک عمر بیابان دارد
زندگی زندانی ست که در بیشتر از زندانی زندانبان دارد

زندگی نیست به جز حرف محبت به کسی 
ورنه هر خار و خسی زندگی کرده بسی

زندگی دین بزرگ ست که بر گردن ماست

 ----------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------

تا حالا فکرشو کردی چه خوب میشه که برگردی
با تو چه زندگیهایی که تو رویاهام نداشتم
تک و تنها بودم اما تو رو تنها نمیذاشتم
چه سفرها با تو کردم چه سفرها تو رو بردم
دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

دارم از تو مینویسم که نگی دوستت ندارم
از تو که با یه نگاهت زیر و رو شد روزگارم
دارم از تو مینویسم دارم از تو مینویسم دارم از تو مینویسم

موقع نوشتنا وقت اسم گذاشتنا
کسی رو جز تو نداشتم اسمی جز تو نمیذاشتم
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون از غصه توست
اون از غصه توست

با تو چه زندگیهایی که تو رویاهام نداشتم
تک و تنها بودم اما تورو تنها نمیذاشتم
حتی من به آرزوهات تو رو آخر میرسوندم
میرسیدی تو من اما آرزو به دل میموندم

هی میخواستم که بگم که بدونی حالمو
اما ترس و دلهره خط میزد خیالمو

توی گفتن و نگفتن از چه روزهایی گذشتم
انقده رفتم و رفتم انقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون از غصه توست
اون از غصه توست

هر چی شعر عاشقونست من برای تو نوشتم
تو جهنم سوختم اما مینوشتم تو بهشتم
اگه عاشقونه گفتن عشق تو باعث شه
اگه مردم تو بدون چه کسی وارثه شه

صحبت از مهتاب , آسمون در خواب
حرف ما فرياده , دل عجب آباده

ماهيها رودخونه هارو ديگه تنها نذارن به عشق دريا
که پرنده هاي عاشق به هواي کوچ نرن اونور دنيا

صحبت از مهتاب , آسمون در خواب
حرف ما فرياده , دل عجب آباده

که گلا عطر تو باشه رو تناشون , رو تناشون
عکس تو باشه گل رو دامناشون , رو دامناشون

صحبت از مهتاب , آسمون در خواب
حرف ما فرياده , دل عجب آباده

ميتوان رفت در آن ستاره هاي چشم او
ميتوان نيست شد و هيچ نديد جز دو نقطه سياه
ميتوان خود را ديد , لحظه اي غربت خود را حس کرد
و در آن مرز غريبانه چه شيرين جان داد 
از غم عشق چه ميبايد کرد
من نميدانم هيچ تو بگو
تشنه ام , تشنه ترين تشنه ها
از عطشي ميسوزم
تو بگو من نميدانم هيچ 
از غم عشق چه ميبايد کرد .....

-------------------------------------------------------

همه رفتند کسی دور و برم نیست
چنین بیکس شدن در باورم نیست

نگار من رفتی تو از کنار من
وای از من و این دل بیقرار من
رحمی کن ای خدا به روزگار من
دل ناگرونم که ز یادت برم
نمیره این غصه دیگه از سرم
یادم بمون ای مهربون
یه وقت نشی نامهربون

همه رفتند کسی با ما نموندش
کسی خط دل ما را نخوندش
همه رفتند ولی این دل مارا
همون که فکر نمیکردیم سوزوندش

شبا که تنها توی راهی
محو نگاه اون ستاره هائی
یادت باشه که یارت
یه گوشه ای نشسته تو تنهائی
حرفات همش حرف از دوستت دارم بود
چشات میگفت دلت گرفتارم بود
چشات میگفت دلت گرفتارم بود

یادم بمون یه وقت نرم ز یادت
یادت باشه یادت باشه 
کی بود که هی عشقو نشون میدادت
شبا که تنها توی راهی
محو نگاه اون ستاره هائی
یادت باشه که یارت
یه گوشه ای نشسته تو تنهائی
دل ناگرونم که ز یادت برم
نمیره این غصه دیگه از سرم
یادم بمون ای مهربون
یه وقت نشی نامهربون

-------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

من از رنگ قرمز اسمان می ترسم
من از قهر پروردگار
من از خشم روزگار می ترسم
از واژه های تلخ
از واژه های پوچ و سبک و ارزان قیمت هراسی ندارم
ترس من از رنگ سیاه ترانه ها است
ترس من از طوفانی است که در راه است
من اخرین دکه این بازار ورشکسته ام

کوچه های باریکو بی انتها
و خانه هایی پر از آیینه های امید
و طاقچه هایی که بر آنها نشسته است
کتابی پیچیده در مخمل سبز ایمان
وتهول یقین و رویشی نو و بینشی تازه

در خانه ی قلبت را باز کن 
تا نماند پشت دری بسته محبت
ناامیدانه به این عشق سلام مکن
غریبانه به این خوشبختی منگر
که جغد سیاه بخت شوم سالهاست که از بام خانه ات پریده

و آنچه بر جای مانده است
پرستوی خبر چینه عاشقیست که خبر میآورد از آسمانی آبی و صاف
آسمانی منتظره پرواز پرنده ایست تا او را ببرد ببرد به سرزمینه گرم خیال 

به سرزمینی با پنجره های گشوده به آبادی 
به شاخسارانه سبز زیتون و خو شه های زرد گندم
و موهای طلایی خورشید به طراوت که از دستهای شبنم می چکد
و تازگی بر نوک کوهی نشسته است
و خون سرخ شقایق که در رگها جاریست
در رگهای دخترانه ساده دله عاشق
و بادی که نرمو بی وسوسه میوزد
و ریشهای سبز بلند
و کوچه های باریکو بی انتها
و خانه هایی پر از آیینه های امید
و طاقچه هایی که بر آنها نشسته است
کتابی پیچیده در مخمل سبز ایمان
وتهول یقین و رویشی نو و بینشی تازه

آسمانی منتظره پرواز پرنده ایست تا او را ببرد ببرد به سرزمینه گرم خیال
به راهی تازه راهی که نه پر از سایه های ترس است
نه خالی از احساس اهمیت
راهی که منتطره پایست
تا در آن قدم بر دارد
و منتظره شهامتیست که او را طی کند
قدم جلو بگذار ای ساییه گم شده در تیرگیها
قدم جلو بگذار و دره خانه قلبت را باز کن تا نماند پشته دری بسته محبت 

----------------------------------------------------

بريز اي اشک ناکامي , بريز از بي سرانجامي
که نفرين دلي , قلبي شکسته 
پس اين بي سرانجامي نشسته
دلم رنجيده از زخم زبونها 
به ظاهر مهربوني ديدن از نامهربونها

بريز اي اشک ناکامي , بريز از بي سرانجامي
بريز اي اشک ناکامي , بريز از بي سرانجامي
که نفرين دلي , قلبي شکسته 
پس اين بي سرانجامي نشسته
که آه سينه سوز مهربوني 
سر راه مرا از پيش بسته
دلم رنجيده از زخم زبونها 
به ظاهر مهربوني ديدن از نامهربونها

خيال کردم يکي دل سوزمونه
براي گريه هام دل ميسوزونه
خيال کردم يکي داره هواي کار مارو
اگه مونديم تو اين کار زمونه
دلم رنجيده از زخم زبونها 
به ظاهر مهربوني ديدن از نامهربونها

بريز اي اشک ناکامي , بريز از بي سرانجامي
که نفرين دلي , قلبي شکسته 
پس اين بي سرانجامي نشسته
که آه سينه سوز مهربوني 
سر راه مرا از پيش بسته
دلم رنجيده از زخم زبونها 
به ظاهر مهربوني ديدن از نامهربونها

-----------------------------------------------------------------

اینو همیشه یادت باشه  همیشه دوستی رو انتخاب کن که قلبش اونقدر بزرک باشه که وقتی خواستی خودتو تو قلبش جا کنی نخوای خودتو کوچیک کنی  

                       من از نگاه تو ٬ تو از زندگی من

                       من از کوچه تو ٬ تو از خیال من

                       من از مسیر تو ٬ تو از هوای من

                       من از کینه تو ٬ تو از محبت من

                     من از ناسزای تو ٬ تو از اشعار من

                           من از پای تو ٬ تو از قلب من

                           من از نفرت تو ٬ تو ازجان من . . .

                                 هیچ نگو ٬ فقط برو

                        حالا که من رفته ام ٬ تو هم برو

                                           گویا هیچ گاه نبوده ایم . . .

************************

در زندگی خیلی ها می ایند و می روند

اما نزدیک که می رسند محو می شوند

درست مانند امواج دریا

اما یک موج است که می ماند

یک موج بزرگ که وقتی می اید

همه چیز ادم را با خود می برد ....

                            *******************

           خداوندا!
              تو را آرام می خوانم
                     و چشمانم مثال شعله های

                           بی فروغی می شود خاموش
                              و با یادت شوم با قبر هم آغوش
                                                   و من آرام می گیرم
                                                         و با یاد تو می میرم

                                 ***************

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ،  شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

تکرار غريبانه ي روزهايت چگونه گذشت وقتي که
روشني چشمهايت در پشت پرده هاي مه آلود اندوه پنهان بود؟
بامن بگو از لحظه لحظه هاي مبهم کودکيت...
از تنهايي معصومانه ي دستهايت...

آيا مي داني که در هجوم دردها و غم هايت و درگيرودار ملال آور دوران زندگيت
حقيقت زلالي درياچه ي نقره اي نهفته بود؟

اکنون آمده ام تا دستهايت را به پنجه ي طلايي خورشيد دوستي بسپاري
و در آبي بيکران مهرباني ها به پرواز در آيي...
و اينک،

شکفتن و سبز شدن در انتظار توست...
در انتظار تو

                              *******************

                           دانی که عشق چيست؟

عشق: سرانجام يه آغاز

عشق: وجود آزادی

عشق: برهنه رسوا

عشق: ترنم باران

عشق:سرمای زمستان

عشق: برگهای سبز پائيز

عشق: غروب زيبای خورشيد

عشق: اشکهای ريخته شده برروی زمين

و عشق شکستن غرور يک جوان

*********************

                       شب من زاده رنگیست دگر..
                       شب من خواهش وصلیست دگر..
                     شب من پر ز نوای نفس چلچله هاست...
                           شب من ارامگه خاطره هاست..
                             شب من نغمه ی تنهایی هاست..
                                شب من شاهد ان خنده پوچ
                            که به نجوا گوید: اوست دیوانه ی من          

                                                 ****************

      زندگی زيباست ...                                                           

           زشتی ‌های آن تقصير ماست

            در مسيرش هرچه نا زيباست آن تدبير ماست     

 این منم چون گل یاس نشستم سر راهت

تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم

 اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسیاهم

 اگه عاشقی یه درده چه کسی این درد ندیده

تو بگو کدام عاشق رنج دوری ندیده

اگه عاشقی گناهه ما همه غرق گناهیم

 میون این همه آدم یه غریب و بی پناهیم

 تو ببین به جرمه عشقت پره پروازمو بستند

تو ندیدی منه مغرور چه بی صدا شکستم